logo

reklam

Yaşamın At Gözlüğü: Önyargı


facebook
Mehmet KIZILKAYA
memoeemuh@gmail.com

Yaşamın at gözlüğü olan Önyargı!

 

Önyargı, bir kişinin veya kişilerin yahut olaya ilişkin yeterli bir bilgiye sahip olmadan, bir bilgi elde etmeden, önceden, direk bir karara varmış olma durumudur.

 

Yaşamların sürdürüldüğü toplumlarda küçüklükten itibaren insan kulağına fısıldadığı var olan her kelimelerde ve sunulan tüm resimlerde, önyargıların o derin temel taşlarını oluşturmaktadır.

 

Önyargı, insanların kendi düşüncesizliklerine sardığı bir kılıftır. Adaletin olmadığı, adaletsizliklerin en büyük yargısı önyargıdır.

 

Su- zan’ın kötü yol göstericisi olan pusuladır.

 

Hadisi şerifler de şöyle buyrulur ki:

 

“Sui-zan etmeyiniz! Sui-zan, yanlış karar vermeye sebep olur. İnsanların gizli şeylerini araştırmayınız, kusurlarını görmeyiniz, münakaşa, hased ve düşmanlık etmeyiniz, birbirinizi çekiştirmeyiniz, kardeş gibi birbirinizi seviniz! Müslüman biri Müslüman kardeşine zulmetmez. Onu kendisinden asla aşağı görmez.”

 

Önyargı, kişilere, kişilerin düşüncelerine, belirli bir topluluktaki insanlara yahut nesnelere ilişkin bir durum olabilir. Önyargılar, insanların toplulukların ve nesnelerin karşısında olmak yahut yanında olmak biçiminde ortaya çıkabilir. Lakin genel anlamda olumsuz, yani her daim karşı çıkmak ya da karşı olmak biçimi daha da ağır basmaktadır. Önyargılar bazen de acele karar vermekten, karşısındakini dinlemeden, onunla daha konuşmadan direkt karar verebilmekten de kaynaklanabilir. Bir iki tecrübeden de hemen genel geçer birer hüküm çıkartılır.

 

Örneğin;

 

Kendiniz kalkıp elma satın alıyorsunuz. O an yemek için elmanızı poşetten çıkarıp ısırıyor ve yiyorsunuz. Isırdığınız elma sulu, ekşi, tatlı ve kokusu güzel gibi birden çok izlenime sahip oluyorsunuz. Fakat her elma aynı tatlılığı, ekşiliği yahut güzelliği vermemektedir. Birçok insan birbirine elma muamelesinde bulunmakta ve sonunda hiçbir yargı oluşmadan orada önyargılar meydana gelmektedir.

 

Eğer ki, bu önyargılar da herhangi bir davranışa dönüşürse, artık bunun adı da tamamen dışlamadır. Önyargılar bir tutumdur, lakin dışlama birer davranıştır. Önyargı da öyle zamanlar olur ki, belli gerekçelere yahut ön bilgilere dayansa bile, gerekçeleri olmadan diğerlerinin kötü olduğu fikrine varmak, önyargının nefret boyutu tarafıdır. Unutulmaması gerekir ki, önyargı belli bir tarafı tutma biçimidir. Önyargı sakız gibidir, nasıl ki bir kez sizin bir yerinize bulaştı mı uzar gider, yapışır kalır ve çok şiştiğinde de sizlerin suratına durmadan patlar durur.

 

Erkenden yapılan yargılar yeni bilgilerle yüzleştiği vakitlerde değişmiyorsa önyargının temelini oluşturmuştur demektir.

 

Şunu asla unutmamalısınız!

 

Yiyeceğiniz yemeklerin tadına bakmadan asla ama asla tuz atmayın. Yemeğin tadına bakmadan tuz atan insanlar önyargının derinliğinde boğulmayı kabullenmiş insanlardır.

 

Önyargıların her daim baskınlığı yüksek olduğu toplumlarda, kendilerini ifade edebilmek kurak olan toprakların içerisinde gül yetiştirmekten daha da zor bir durumun göstergesidir.

 

Yeryüzünün her noktasında oynanmakta olan çok sinsi ve şeytani olan politikalarla beraber toplumların belli olaylara, düşüncelere karşı önyargılı olmaları için var olan tüm pis yolları çekinmeden denemektedirler. Yaşamlarını sürdürmeye çalışan toplumun birçok kesimi önyargılı kişilerden oluştuğu için, sürekli olarak bir tür esir kampının içerisinde yaşamlarını sürdürmekteler. Öyle ya, yüzyıllar öncesinde ne ise, şuan ki durumda aynısıdır. Emin olun ki, yine ve yeniden de aynısı olması için hepimiz ciddi çaba sarf ediyoruz.

 

Evet!

 

Eğer ki, zihinler böyle empoze edilmiş önyargılarla doluysa, hiçbir zaman ama hiçbir zaman gerçeklerin hiçbiriyle yüzleşemez ve de gerçeklerin hiçbirini göremezsiniz.

 

Müslümanların kutsal kitabı olan Kuran’ı Kerim’in (Nisa Suresinin 135 ayetinde) “Hislerinize uyup da adalette asla sapmayın” buyrularak önyargıların olmadığı, önyargısız bir yaşam için güzel bir yol gösterilmektedir.

 

Sizler de insanları yahut yaşamı rengine, cinsine, diline, ırkına yahut mevsimine bakarak asla ama asla yargılamayın!

 

İlk defa gördüğünüz, konuşup, sohbet ettiğiniz bir insanın ya da karşılaştığınız bir durum hakkında bir şeyler söylemekte asla ama asla acele etmeyiniz. Her daim iyi birer gözlemci olun. Hayatı, yaşamı ve insanları analiz ederken etiketlemeden yolunuza devam edin. İnsanların ırkına, diline, dinine, cinsiyetine, giyinişine, rengine, dış görünüşüne bakarak asla ama asla değerlendirmeyin. Kendiniz de her daim empati yapın! Başkalarının kötü düşüncelerine, ya da açtıkları önyargı yollarından gitmek zorunda olmadığınızı çok iyi bilin ve de öğrenin.

 

Atoma bile hükmedilebilirlikten bahseden insanoğlu, önyargılarına neden hükmedemesin ki!?

 

Yaşamın at gözlüğü olan “Önyargı’dan” kurtulmanız dileğiyle…

 

Önyargısız bir yaşam diliyorum!

 

Vesselam…

 

Sosyal Bağlantılar:

 

Facebook: https://www.facebook.com/YazarMehmetKizilkaya/

İnstagram: https://www.instagram.com/mehmetkizilkaya_/

 

 

“Mehmet KIZILKAYA”

 

 

 

 

 

 

 

Share
433 Kez Görüntülendi.
#

SENDE YORUM YAZ

7+7 = ?

Güvenlik Kodu * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER KÖŞE YAZILARI

  • Bir anlık ibadet

    29 Mayıs 2017 KÖŞE YAZARLARI

    Bir anlık ibadet Sevgili Peygamberimiz “sallallahü aleyhi ve sellem”, bir gün mescid-i şerifte eshabiyle sohbet ediyordu. Az sonra Cebrail aleyhisselam geldi. Bir haber getirmişti Efendimize. Selam verip arzetti: - Ya Resulallah! Ebu Bekir, bu sabah bir ibadet yaptı ki, yetmiş yıllık ibadete bedeldir. Efendimiz bir şey buyurmadılar. Bilal-i Habeşiyi çağırıp; - Ebu Bekir’i çağır, gelsin buyurdular. Hazret-i Bilal; - Baş üstüne ya Resulallah dedi. Ve koşup çaldı kapıyı. Hazret-i Ebu Bekir çıktı kapı...
  • Bunlar Beyt-ül-malındır

    29 Mayıs 2017 KÖŞE YAZARLARI

    Bunlar Beyt-ül-malındır Bir gün hazret-i Ömer, zekat develerinden, Birinin ardı sıra koşuyordu ki, birden. Gördü hazret-i Ali halifenin halini. Hayret içerisinde sordu şu sualini: (Hayrola nedir bu hal ya emir-el müminin! Ne için koşuyorsun ardından bu devenin?) Buyurdu ki: (Ya Ali, beyt-ül-malın bu deve, Havutunu düşürmüş, kaçıyor başka yere. Tutup da, havutunu vurayım ki ben derhal, Zarara uğramasın zamanımda beyt-ül-mal.) Duydu hazret-i Ali bu sözü Halifeden. Derinden bir “Âh!” çekip, ağladı so...
  • RAMAZAN AYI İFTAR İSRAFI

    27 Mayıs 2017 KÖŞE YAZARLARI

    RAMAZAN    AYI     İFTAR    İSRAFI Ramazan ayı bahane,  israf  şahane... Ramazan ayı  israf ayı değildir... Ramazan ayı nefsi terbiye etme ayıdır... Yardımın, paylaşmanın, bölüşmenin  zirve yaptığı; ay olması gerekir... Pahalı ve görkemli iftar  sofraları, yerine; sade ve paylaşmanın esas olduğu  iftar sofraları tercih edilmelidir. Fakirin ve  yoksulun doyurulduğu, ortak ortamlarının paylaşıldığı, yüzünün güldüğü, sofralar; asıl amacın yerine getirildiği sofralardır. Öz budur... Son günlerde, Dünya toplumunun çekmiş olduğu açlık sıkıntıs...
  • Kemiğe yazılan yazı

    27 Mayıs 2017 KÖŞE YAZARLARI

    Kemiğe yazılan yazı Sa’d bin Ebi Vakkas, Kûfe vilayetine, Vali olup, ev yapmak arzu etti kendine. Arsa bulup, istedi onu satın almayı, Lakin bir mecusiye aitti yarı payı. Çağırıp buyurdu ki: (Bu hisseni bana sat!) Cevaben; (Satmam) dedi mecusi ona fakat. Para verdi ise de değerinden pek fazla, Yanaşmadı mecusi satmaya yine asla. Dediler ki: (Efendim bir mecusi kimseye, Ne lüzum var bu kadar fazla ısrar etmeye. Siz bugün valisiniz, o, mecusi bir kişi, Parasını vererek, bitirin hemen işi.) Mecusi...
UA-36507442-2