logo

YANLIŞA DUR DENİLMELİ


facebooktwitter
Necdet Cemal OCAK
ncocak@gmail.com

“Türkiye, Türklere bırakılmayacak kadar önemli bir ülkedir” sözünü sanki kendi fikri gibi insanlara anlatıldı Mehmet Ali Brand. Biz algıya açık bir milletiz. Pireyi deve yaparlar, biz de deveyi fil gibi görürüz.

Aslında ne demiş Brand? Avrupa’da bir toplantının ardından, toplantıda izlediği havaya göre yorum yapıyor. Diyor ki  ” Türkiyesiz Balkanlar rahat nefes alamaz. Ankara ile bir uzlaşıya varmadan Irak-İran-Suriye üçgeninde barış kurulamaz. Ege ve Akdeniz Türkiye’nin net katkısı sağlanmadan sükûnete kavuşamaz. İşte bunlardan dolayı bize her kafamıza eseni yaptırmayacaklar. AB ve uluslararası para fonu kuralları koyacak. Bizler de bu kurullar çerçevesinde oynayacağız. Bir konuşmacının dediği gibi Türkiye, Türklere bırakılmayacak kadar önemli ve değerli bir ülke konumuna geldi.”

Bu son cümle kendisine ait değil, konuşmacı dediği birinin fikrini yazıyor. Ama biz fikir kendisine aitmiş gibi aldık bu cümleyi. Belki birileri öyle bilinmesini istedi, bilmiyorum.

Brand, fikirleri makbul bir insandı veya değildi, o ayrı bir konu. Benim pek hazzetmediğim bir insandı.

Ak parti diye bir parti çıktı ortaya. Ülkenin neredeyse yarısının oyunu aldı. Başında insanların çok sevdiği, kendisine benziyor diye bulduğu bir lider vardı. Başlangıçta iyi şeyler de yapıldı. Gidişat iyi değildi batı dünyasına göre. Önünün kesilmesi gerekiyordu.

Batı dünyası her zaman temkinliydi. 1999 da ABD, İmralı’da ki bebek katili terörist başının kendi tabiri ile “beni teslim ettiler, Fetullah’ı aldılar” diyordu. Yani hesap dışı gelişmelere tedbir olarak Fetullah Gülen örgütü hazırlanmıştı.

Öyle konuma getirilmişti ki, ülkede cumhurbaşkanlığı, meclis başkanlığı bile yapmış insanlar makamına, konumuna bakmadan peygamber sevdası ile bağlanmıştı adama. O da verilen görevi hakkıyla yerine getirdi.

Ak partinin kadrosu yoktu. Yeni bir oluşumdu. Bu örgüt için fırsattı. Yıllardır hazırladığı kadroları devreye soktu. Ondan sonrası kolaydı. Bütün kurumları ele geçirmek zor olmadı.

Kendisinden olmayanları kontrol altına almak için, Kızılcahamam toplantılarında herkesin ailesini bile kaydettiklerini anlıyoruz. Çünkü biri aleyhte konuşmak istese, önüne kaset şantajı konuluyor. Öyle ya, bu insanların hepsi, müslümanlar dışında herkesi Cennet’e gönderen Fetullah Gülen’i peygamber kabul edecek kadar ahmak değildi.

Eğer havuz denilen medyadan Arınç için kaseti var diyen olursa bilin ki, o havuz değil, paralel medyadır. Çünkü kasetlerin hepsi onlarda.

Coğrafyada gelişmelere paralel olarak ülkemizin tökezlemesi için çözüm denen bir garabet atıldı ortaya. Kim istiyordu peki bu çözümü? Başlangıçta devletin istihbaratı var, güvenlik güçleri var, o zaman bildiği de vardır dedik. Sonra medyada yorumları ve terör örgütünün çözümdeki tavrını görünce yanlış gidiyor dedik.

Biz, çözüm olsa bile bebek katiline katil demeyi sürdürdük. Yazarlardan bazıları “Öcalan yaşatmayı seçti” diyor, bazıları “artık ev hapsi vakti geldi” diyordu. Bebek katili güzellemeleri aldı başını gidiyordu. Belli ki birileri bebek katilini özgürlüğüne kavuşturma planları yapıyordu. Kimdi bunlar?

O zaman anlamak mümkün değildi. Aradan zaman geçip, bazı bilgiler çıkmaya başlayınca çözümü dayatan, Oslo görüşmelerini ayarlayan, sonra da medyaya servis edenin aynı örgüt olduğunu gördük. Örgütü yönlendiren de elbette ki ABD.

Hazırlanan fezlekelerde yer alan bilgilere göre İstanbul TEM’in 24.5.2010 tarihinde ele geçirdiği bebek katilin avukatının mailinde yer alan bilgilere göre;

“Zaman yazarı Ali Bulaç ile İstanbul Fatih’te Çıra yayınlarında görüşüldü” diyor. “ Ali Bulaç, ABD kürt sorununu çözmek istiyor. Kürt sorununun çözülebilmesi için siyasi bir genel af söz konusu olmalı” diyor.

“AKP bu sorunu çözerse Kürtler ve Türkler adına büyük fırsatlar doğacak. ABD, AKP’nin üzerini çizmek istiyor ama alternatifi yok.” Öcalan fikirlerini DTP üzerinde geliştirirse daha hızlı yol alınır ve sonuca varılır.”

Avukat ile Ali Bulaç arasındaki görüşme, İmralı’ya her hafta giden düğün alayı tarafından iletilir.

“Ali Bulaç, cemaat akp yi çözüme yönelik iteliyor. Cemaatin daha fazla küresel ve bölgesel planları var.” Bebek katili “kendilerine kalmış” diyor.

“Erdoğan 2024 e kadar başkan ya da cumhurbaşkanı olarak başımızda. İktidarı bırakmaz. Bunun bilincinde hareket edin.”

Çamlıca’da Mümtaz Türköne ile görüşme yapılıyor. Bu daha facia.

“Özerklik ve federasyon demokratikleşme adı altında tartışılmalı. Kürt sorunu değil de, demokratikleşme adı altında tartışılırsa, bu talepler toplum tarafından tepkiye yol açmaz.”

“Mit müsteşarı Emre Taner, bu sorunun çözülmesi için büyük bir şans. Yakın zamanda 17 AKP’li vekille kahvaltı yaptık. Bana bu sorun sizce ne olur diye sordular. Ben de önünüze af yasasını koyacaklar, siz de imzalamak zorunda kalacaksınız dedim.”

“Kürt sorununda en kolay çözüm Öcalan çözümü. Öcalan için şartlar düzenlenmeli ve ev hapsi düşünülmeli.”

“Çözüm süresince MHP nin suistimali dışında hiçbir kesim tepki göstermeyecektir. Bu da çok güzel bir fırsat ve değerlendirilmeli”

Devletin terör sorununu çözmek için görüşmesini doğru bulduğumuzu söylemiştik. Bugün her fırsatta “terör örgütü ile masaya oturdunuz” diyen cemaatin asıl örgütle görüşenler, hem de devleti yıkmak için görüşenler olduğunu görüyoruz.

Üstelik ülkenin bölünmesine karşı çıkmayı suistimal olarak ele alıyorlar. Hatırlarsanız büyük çoğunluk bebek katilinin ev hapsi fikrine tepkiliydi. Buna rağmen çözümle ilgili her tenkitte, ak partililer tarafından tepki alıyorduk. Plan tutmuştu.

Yazarlar güzelleme yapıyor, Habur rezilliği bile cilalanıyordu. İşkence görmüş diyerek ne kadar Diyarbakır cezaevi mahkûmu eski pkk lı varsa ekranlara çıkarıldı. Güya PKK lı değildi bunlar. Hala ekranlarda olduklarına göre muhafazakâr denilen medyanın yola devam ettiği anlaşılıyor.

Onlar ilkokul öğrencisi zekâ seviyesinde yayınlar yapıyor, vatandaş doğru kabul edip peşinden gidiyor. Artık ne söyleseniz hükmü yok. Bazı icraatları tenkit ettiğimizde yine karşı çıkılmıştı. Görüldü ki iktidar, iktidar ama muktedir değil. Cemaat ülkeyi yönetmiş.

Vatandaş olarak ekonomik açıdan gittikçe kötüleşiyoruz. Yeni vergiler gelecek. Elektrik parası ödemeyenlerin parası bize ödettiriliyor. Cari açığı kapatmak için cep telefonlarını peşin alma kuralı getirdiler, bankalar taksit yapıyor. Mücadele ettikleri “baronlara” fon ayırmış olundu. Biz daha pahalı alıyoruz, aradaki farkı bankalar alıyor.

Et fiyatlarını kontrol için tavan fiyat getirildi. Bizzat bakana yazdım kim uygulayacak bunu, kim takacak bu kararları? Kimse takmadı tabi. Çünkü devlet yok. Eğer devlet bankası bile kart ücreti, krediden masrafı hala alıyorsa, kimse devlet var demesin.

Çözüm sürecinde bizim gibi itiraz edilseydi belki bunları yaşanmayacaktık. İktidar “hata yapıyorum” galiba diyecekti. Ama bizde itiraz etme, bu yanlıştır deme kültürü gelişmemiş. Delinin değirmenini yel çevirirmiş. Neyse ki Allah korudu milleti. Terör örgütü çözüm denen garabeti bitirdi.

Erdoğan cumhurbaşkanı olurken bu yanlış dedik. “Ama hakkı değil mi “ dediler. Hâlbuki biz hakkı değil demiyorduk. Geçmiş tecrübelere göre yanlış diyorduk. Erdoğan icranın başında olmalı diyorduk. Elbet o makamda oturtulacak biri bulunurdu. Şimdi Erdoğan etkisiz kılındı.

Paralele gün doğdu. Parti ile Erdoğan’ın arasına fitne sokmak için var gücü ile çalışıyor. Çatışma yoksa bile var olarak gösteriliyor. Hala partinin yarısı kripto, muhafazakar medyanın yarısı kripto. Sadece paralel değil, çok sayıda kripto pkk lı var.

Vatandaşa Doğan Medya ile mücadele görüntüsü verilirken, bakıyorsunuz ekranın köşesinde DHA yazıyor. Yani muhafazakâr medya, para ile DHA’ dan haber satın alıyor. Vatandaş da sosyal medyada Doğan Medyaya saydırıyor.

Kaçmaktan vurmak elimize geçmiyor. Devlet saldırı altında olunca, onu korumak için mücadele ediyor, yapılan yanlışları yazmaya fırsat bulamıyoruz.

Benim oy verdiğim parti iktidar ise, bana kazık atmaya yetkilidir diye düşünülüyor sanırım. Hayır, iktidar kim olursa olsun vatandaşa kazık atmaya hakkı yoktur. Vatandaş yanlışları söylemediği müddetçe, sil baştan yapmaya mahkûmuz.

6.3.2016

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Share
825 Kez Görüntülendi.
#

SENDE YORUM YAZ

3+1 = ?

Güvenlik Kodu * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER KÖŞE YAZILARI

  • 24 Temmuz Gazeteciler ve Basın Bayramı

    24 Temmuz 2017 KÖŞE YAZARLARI

      Ülkemizdeki basın mensuplarının günü olan 24 Temmuz Gazeteciler ve Basın Bayramı kutlu olsun. Basın mensuplarımız yeri geliyor bir savaşın ortasına giriyor, yeri geliyor soğuk bir kış gününde saatlerce çekim yapmak zorunda kalıyor; bu gün zor şartlar altında çalışan basın mensuplarının günü.24 Temmuz 1908 tarihinde Türk Basınında sansürün kaldırılması nedeniyle, her yıl 24 Temmuz günü "Gazeteciler ve Basın Bayramı" olarak kutlanıyor. Günümüzde her insanın bilgiye ulaşma, doğruları öğrenebilme ve kendi fikirlerini ifade edebilme özgürl...
  • “Bozulan Almanya ilişkilerinin perde arkası ve Batı’da bir Türkiye dostu”

    24 Temmuz 2017 KÖŞE YAZARLARI, MANŞET

    "Türkiye-Almanya ‘dostluğunun’ tarihsel gelişimi" Türkiye-Almanya ilişkileri yaklaşık olarak 250 yılı aşkın bir geçmişe sahip.İlişkilerin başlangıcı 1761 tarihinde Prusya ile Osmanlı İmparatorluğu arasında imzalanan “Dostluk, Gemicilik ve Ticaret Antlaşması” ile başladığı düşünülmektedir. Bu süreç içerisinde Türkiye ile Almanya arasında doğrudan bir savaş yaşanmamış. İngiliz ve Fransız Donanmalarından kaçarak İstanbul'a sığınan ve Osmanlı devletince satın alınan  “Gobel ve Braslav” adlı iki Alman kruvazörünün, "Yavuz" ve "Midilli" isimler...
  • “DƏMİR BARMAQLIQLAR”

    24 Temmuz 2017 KÖŞE YAZARLARI

     O, dünyanın ən qəribə həbsxanasıdır. Bəli, ən qəribə... Çünki hökmü məhbusunun əli ilə imzalanır. Hakimi də elə dustaqının özü olur. Nəticədə, bir insan HAKİM, MÜTTƏHİM və VƏKİL qisminə bölünərək, öz-özlüyündə haçalanır. Qurulan məhkəmədə hər üçünün də nitqində həqiqət danışır. Acınacaqlısı odur ki, hər biri söylədiklərində haqlıdır. "HAKİM" verdiyi qərarında, "MÜTTƏHİM" etiraflarında, "MÜDAFİƏÇİ" isə qurbanın müdafiəsində doğru və yalnışları göstərməyə çalışır, hər kəsə. ŞAHİD isə susur. Üzündəki istehza ifadələri ilə izləyir, üçtərəfli dialo...
  • “Ayaq səsləri”- hər kəsin həyatından bir pay…

    24 Temmuz 2017 KÖŞE YAZARLARI

        “Ayaq səsləri” adlı psixoloji romanın bəlkədə müəllifdən sonra oxuduğu ilk insanam. Roman digər romanlardan fərqli olaraq öz həyat hekayəsi ilə fərqlənir. Hər şey elə müəllifin qeyd etdiyi” Məqsədə çatmaq üçün hər şeyə hazır olmalısan”, kəlməsindən başlayır desəm yanılmaram. Həyatın hər bir üzüylə zaman keçdikcə tanış oluruq. Ən çətin omür fəslimiz qocalıqdır desək yəqinki, bir çoxları məndən inciməz. Bir qadına aşiq olub,onu ömrünün sonuna kimi gözləmək hər sevənin həddi deyil. Elə ordaca illər əvvəl söz verdiyi skmayada əyləşm...
UA-36507442-2