logo

30 Mayıs 2015

Spyurkahayutyun İrəvan xanlığı ərazisində yaradılan Ermənistan’ın quluna çevrilib

Spyurk, spyukah və spyurkahayutyun sözlərinin qədimliyi ermənilərin əsrlər boyu dünyaya səpələnməsi tarixiylə eyni dövrlərə təsadüf edir. “Erməni dilinin izahlı lüğəti” kitablarında (son nəşri 1974-cu il) və İrəvanda “Luys” nəşriyatının ilk nümünə kimi nəşr etdiyi (1978-ci il, tərtibçilər R.Bağramyan və İ.Xəlilov, redaktoru Məhərrəm Bayramov) “Ermənicə-azərbaycanca lüğət” kitabında göstərilir: spyurk-xarici ölkələrdə olan ermənilərin yaşadıqları yerlərin cəmi; spyukahay-muhacirətdə (doğulduğu yerdən uzaq) olan erməni; spyurkahayutyun-muhacirət erməniləri. Erməni dilinin lüğət tərkibinə daxil olmuş sözlərin mənaları erməni millətinin eramızın əvvəllərindən öz günahları ucbatından ölkələrə dağılmasını təsdiq edən amillərdən biridir.

 

2

Ən əvvəl qeyd edilməlidir ki, erməni milləti, dini, dili və mintaliteti barədə türk-azərbaycanlılarımızın bilik səbiyyəsi lazımınca deyildir. Əliqabarlı insanlarımızdan tutmuş, müəllim və məmur qismindən olanlar, hətta akademiklərimiz də bu sahədə çox zəif fəaliyyətdədirlər. Millətimizə əliqələm tutan, şöhrəti olan və vətənpərvər (sözdə yox işi ilə fərqlənən), insanlar indi lazımdır. Erməni millətinin hər əsrdə, müxtəlif formada “milli konsepsiyası” olmuş və onu qismən də olsa həyata keçirə bilmişdir. İndi bizə bu konsepsiyanın uzaq illərdən gələn incəliklərini dərindən öyrənən elmi adamlar, elmi tədqiqatlar lazımdırki, nəvə-nəticələrimiz, ata-babalarımız və bizlərin çəndiyi əziyyətləri çəkməsinlər. Bizlərdən 10-20 dəfə kəmiyyətcə aşağı olan millətə uduzmasınlar. Qulağardına verməklə biz çox şeyi itirmişik. İki fakta istinad edərək yuxarıdaki, fikirləri təsdiqləmək lazım gəlir. Hələ 1800-cu illərdə ABŞ-da erməni dilində 5 kitab nəşr edilmişdirki, son zamanlara qədər erməni tədqiqatçıları da bundan məlumatlı deyildirlər. Bu dini kitablarda öz dövrü üçün bəzi məsələlər elə əks etdirilmişdirki, onu indi də təhlil etməyə dəyər. Bütün bunları bilmək bizə və gələcək nəslə lazımdır. XVII əsrdə İranda “bartskahay”lar (İranlı ermənilər) erməni əlifbası ilə “İrandaki xristian erməni qadınları üçün” kitab yazmışlar. Çox da tirajı olmayan bu kitabda müsəlmanlara ərə gedən, onlardan övladları olan erməni qadınlarına məsləhətlər… verilmişdir. İranda olan erməni kilsələrdəki keşişlər və ona xidmət göstərən insanlar (o dövrdə kitabxana olmadığı üçün) erməni qadınlarına kitabdakı yazılanları aydınlaşdırmağa çalışmışlar. Bu və bunlara bənzərlər barədə nəinki farslar hətta türk və azərbaycanlılar ətraflı biliyə malik olsalar sakit yaşaya biləcəklər.

 

 

Spyurkahayutyunu Ermənistan dövləti necə istismar elədiyi barədə yazı hazırlayarkən başlıq seçmək lazım gəldi: “Spyukahay Ermənistanın nökərinə çevrilib”, “Spyukahay Ermənistan dövlətinin sağmal inəyidir”, “Spyukahay Ermənistanın robotudur”, “Ermənistanın çaldığı musiqiyə spyukahay oynamalıdır” və sairə. Adından asılı olmayaraq məqsəd aydındır, spyukahayutyun Ermənistanın həm siyasi, həm də iqtisadi əsirliyindədir. Onları xaricdən həm bizlərə qarşı qoyurlar, həm də heç sakit belə buraxmırlar.

 

 

İrəvan xanlığı ərazisində yaradılan Ermənistan dövlət kimi müstəqil yaşamaq qabiliyyətini saxlamağa hər vasitə ilə can atırsa da, alınmır. Hələlik ki, “dövlət” bir təhər iki amil hesabına yaşaya bilir: ermənilərin xristianlıq tarixinin qədimliyinə istinad edərək; spyurkahayutyunun himayəsinə ümid bəsləyərək. “Soyqırımı”nın yüzilliyi ərəfəsində bu sui istifadə açıq-aşkar özünü göstərdi: qədim xristian xalqıyıq, xristianlar və xristian dövlətləri bizə xüsusi qayğı, diqqət, hörmət və köməklik göstərməlidirlər, bizi yaşatmaq üçün hər şeyi etməlidirlər. Dini mənsubiyyətindən sui istifadə etməklə xristian və müsəlman xalqları arasında soyuq münasibətlərin yaranmasında erməni “siyasətçi”ləri və din xadimlərinin xidmətləri vardır… və bu özünün şəffaflığı ilə məlumdur.

 

11350270_1446880188941632_699389500_n

Spyurkahayutyun Ermənistan dövləti üçün sağmal inəkdir və onlardan yalnız maddi dəstək olmaqla yaşaya bilir. Spyukahayın İrəvan üçün sağmal inəkliyi barədə ölkədəki kütləvi informasiya vasitələri faktlara əsaslanaraq verilişlər də təşkil edirlər. Adət halını alıbdır ki, ölkədə iqtisadi (və həm də siyasi) vəziyyət gərginləşdikcə Ermənistanın prezidentləri spyukahdan imdad diləyirlər. Köməkliklər aldıqdan sonra and-aman edirlər ki, bir spyurkahaydan heç nə istəməyəcəyik və bir də narahat etmək fikrində olmayacağıq. Müstəqil dövlət kimi biz öz problemlərimizi özümüz həll edə biləcəyik. Lakin az keçməmiş Ermənistan başçıları abır-həyanı unudaraq spyukahaya yalvarmağa başlayırlar ki, sizsiz keçinə bilmirik, kömək əlinizi uzadın. Azərbaycanın Dağlıq Qarabağını, onun ətrafındakı əraziləri ilə birlikdə işğal edərkən Ermənistanı idarə edənlər spyukahaya hər cür köməklik göstərmək istəyi ilə müraciət eləyərək xeyli silah-sursat, pul, əsgəri qüvvə ala bildilər. Bildirdilər ki, kömək etməyinizi biz indi istərdik, torpaqları Azərbaycandan alandan sonra bizim bir daha spyukahaya ehtiyacımız olmayacaqdır. Ancaq deyilən kimi olmadı. Dağlıq Qarabağın işğalından sonra zəbt elədikləri ərazidə görüləsi işləri də (kilsə, bağça, məktəb, xəstəxana, yol-körpü tikintisi və sairə) spyukahaydan xahiş yox, tələb etməyə başladılar. Eçmiadzin-“mayr ator” (“ana gürsü”) bu məsələlərdə istiqamətverici və icraetməni yönəldən qüvvə oldu. Spyukahaya eyni zamanda azərbaycanlılar yaşamış və oradan zorla qovulmuş, tarixən kilsə olmayan kəndlərdə kilsələr tikmək və xaçkar (daş xaç) qoymaq tapşırıldı-məcbur edildi. Spyukahayın varlı təbəqəsi bu tapşırıqlardan boyun qaçırmağa heç vaxt cəsarət göstərə bilmədi və bilməzdi. Çünki əks halda onları nə gözləyəcəyini əla bilirlər…

 

 

2013-cü ildə Ermənistanda “erməni soyqırımının 100 illiyinə hazırlıq komissiyası” yaradıldı və iki il ərzində bununla əlaqədar əsas planlar işlənib, hazırlandı. “100 illiyin” keçirilməsi üçün nəzərdə tutulan bir çox ağır və vacib məsələlərin həlli əsasən yenə də spyurkahayutyunun üzərinə qoyuldu. Planlaşdırılan məsələlərin bir çoxundan yayınmaq spyukahay üçün qeyri-mümkün oldu. Ona görə ki, planı hazırlayan komissiya üzvləri və keşişlər əla bilirdilər ki, hansı ölkədə “kimin cibində nəyi var”, kimə nəyi tapşırmaq və kimlərdən nələri almaq lazımdır ( imtina edənə cəza ciddi ola bilərdi). Cəza verənlərin və cəza alanların tarixidə onlara bəllidir. Bu dəfəki, yəni yüzilliyin keçirilməsi naminə aparılan spyurkahayın “sağım kompaniyası” Dağlıq Qarabağın işğalı üçün alınan “süd məhsulu”ndan bəzi cəhətlərdə fərqli olsa da Ermənistan rəhbərliyini və Eçmiadzini qane etmişdir. Spyurkahay tərəfindən səbəblər göstərilərək yalnız bir imtina faktı qeydə alınmışdır ki, onu qınayan və tənqid edənlər də oldu.

 

 

Elə məsələlər vardır ki, birgə müzakirə zamanı spyukahay deyir ki, bu Ermənistan rəhbərlərinin görə biləcəyi işdir, bunların bizə aidiyyatı yoxdur. Əksinə olaraq Ermənistanın başçıları bir çox ciddi işləri onların etmələrini istəyirlər. Məsələn: Türkiyəni beynəlxalq hüquq orqanlarında məhkəməyə vermək aralarında müzakirə edilərkən hər iki tərəf yükü biri-birilərinin üzərinə atırlar. Spyukahay haqlı olduğunu sübuta yetirməyə çalışır ki, bizim belə məsələləri qaldırmaqda hüququmuz çatmır, Türkiyəni məhkəməyə verə biləsi yalnız Ermənistan dövləti ola bilər (əlbəttə 1915-ci ildə və ondan əvvəllər də, son illərə qədər də yer kürəsində Ermənistan adlı dövlət olmamışdır). Spyukahayı Ermənistan inandırmağa çalışır ki, Birləşmiş Millətlər Təşkilatına (BMT) üzv olmağımız da yaxınlarda olub, müraciətimizə baxmazlar. Türkiyəni isə xarici qüvvələrin-xaçpərəst dövlətlərin təsirindən rahat buraxmaq düz deyil və türk üzərində “xristianlıq qılıncı” daim olmalı və möhkəm saxlanmalıdır. Digər tərəfdən yüksək rütbəli din xadimləri bəyanatla çıxış edirlər ki, biz Türkiyədə qalan kilsələrimizin bərpasını, kilsəaltı-kilsəətrafı torpaqların Eçmiadzinin tabeliyinə verilməsi, 1915-ci illərdə sökülən kilsələrdəki əşyaların qiymətləndirilib, kilsələrə verilməsini tələb edirik. Bu barədə beynəlxalq hüquq orqanlarına müraciətlər də hazırlanır. Bunu Ermənistanın telekanalları təkrar-təkrar həvəslə verir və camaatının başını bununla aldadırlar. Hər il “24 aprel” yaxınlaşarkən Ermənistan rəhbərləri və Eçmiadzin ABŞ-dakı ermənilərə tapşırıq verirki: “ABŞ prezidentinin dilindən erməni soyqırımı”  kəlməsi səslənməlidir. Bunun üçün “amerikahay” hər şeyə əl atmalıdır. Lakin alınmır. Alınsa da belə bunun heç bir təsir qüvvəsinin olmayacağını erməni “başbilənləri” dərk eləmir. Tutaqki, ABŞ prezidentinin dilindən ermənilərin istəyi səsləndi. Sonra nə? Bütün bunlar erməni xalqını aldatmaq üçün Ermənistan “başçılaqları”nın düşündüyü fantaziyalardır. Özləri öz xalqını bu yolla normal yaşamaqdan uzaqlaşdırırlar.

 

 

Bəzi məqamlarda Ermənistan başçıları spyukahayutyunu özlərinə tabe olmalı bir qurum kimi görürlər və belə cəhdlərdən əl çəkmək istəmirlər. Bu isə spyukahayı qətiyyən qane eləmir. Ona görə ki, hər dövlətdə yaşayan ermənilərin daxili qanunları- öz prezidenti var və yerli qanunları icra etmək onların vətəndaşlıq borcudur. İrəvan xanlığı ərazisində yaradılan dövlətdə məskunlaşmış ermənilərdə belə fikirlər də səsləndirilir ki, Ermənistan prezidenti spyukahayın da prezidentidir və onun dediklərinə əməl olunmalıdır. Aralarında bu və ya başqa məsələlər barədə örtülü də olsa gərginlik yaranarkən Eçmiadzin kilsəsi məsələlərin həllini normallaşdırır və çox zaman bu Ermənistan rəhbərlərinin xeyrinə müsbət yöndəmini tapır. Yəni spyukahay Ermənistanın əbədi donoru olmalıdır. Bəli, Ermənistan “dövləti” nəinki Türkiyə və Azərbaycanı hətta özlərinkinidə-spyukahayıda dinc buraxmaq istəyində deyildir. Erməni millətindən olub, xaricdə yaşamağın min bir əzabı barədə qələmə alınan epizodlar olduqca çoxdur. Ermənilərin dilindən səslənən bəzi fikirləri demək yerinə düşər. “Bartskahay”lar-İran ermənilərinin sahibkarları 15 il əvvəl Ermənistana 100 min dollarlıq yatırım edirdilərsə 2014-cü ildə bunu 4 milyon dollara qaldırdılar (halbuki “bartskahay” İranda hər il azalır). 2015-ci ilin mayında onlara Ermənistan tərəfindən yatırımı artırmaq tələbi qoyulsa da alınmadı, bartskahaylar narazılıq bildirib, inildəməyə başladılar və onların əlindən qaçıb, digər ölkələrdə məskunlaşmağa üz tutublar.

 

 

Son günlər “soyqırımı 100 illiyi” yekunlaşantək Ermənistan Spyukahay Dövlət Komitəsi sədri elan elədi ki, spyukdakı hər bir erməni Ermənistana ildə 1000 dollar verməlidir ki, dövlət büdcəsinə kömək olsun (bu spyukahayın “sağım kompaniyası” üçün ortaya atdığı yeni formadır). Erməni alim və jurnalistlərinin hüsablamalarına görə belə bir tələb yerinə yetirilə bilsə Ermənistan ildə 1 milyard dollar spyurkahayutyundan vəsait almalıdır. Bu məsələ geniş müzakirəyə səbəb olarkən erməni mediasında spyukay tərəfindən bu cür fikirlərdə səslənməyə başladı: “… bəyəm biz Ermənistanın sağılan inəyiyik?…”, … 20 ildən çoxdur ki, müstəqildir, özü-özünü dolandırsın da… əl çəksinlər bizdən, “…sözəbaxan və çox südverənlik də yaxşı deyilmiş”… və sairə. Ermənistana pul toplamaq üçün spyukahayı dəridən-qabıqdan çıxarırlar. ABŞ-dakı “Birləşmiş erməni fondu” 1997-ci ildə vəsait toplamaq naminə geniş telemarafon təşkil etdi və Ermənistan üçün o vaxt 9,5 milyon dollar yığdılar. Hətta 1 dollarlıq- yəni dilənçiyə verilən pay qədər pul verənlər də oldu. Bu vəsait ilk əvvəl İrəvan-Xankəndi arasında çəkilən yol üçün yönəldildi. Hər il bu marafondan 10-13 milyon pul toplanırdı. Lakin yol çəkilib, başa çatmayıbdır. Spyurkahayutyundan danışırılanlara görə telemarafonla yığılan pulların çox hissəsi Ermənistanda xüsusi ciblərə gedir. Bu səbəbdən də Spyurkahayutyun qazandıqları pulları İrəvana verməkdə “sappa vurur”. Son illər Ermənistan muxalifəti Ermənistan dölətini “avazaqabedutyun” adlandırır. Yəni dövlət quldurhakimiyyətdir, dövlətdəkilər qulduriqtidardır-quldurbaşılardır, qararuhlulardır. Belə olduğu üçün də spyukahay onlara inanmır, pul-silah verməkdə “xəsislik” göstərirlər.

 

 

Ermənistandakı iqtisadi-siyasi vəziyyət Rusiya ilə sıx əlaqəli olduğundan əhalinin dolanışığı günü-gündən pisləşir və bunu spyukahay yaxşı bilir (2015-ci ilin üç ayı ərzində ölkədə dolanışıq 30 faiz aşağı düşübdür). Bilməklə bərabər artıq indidən onların canlarına qorxu düşübdür ki, pis gündə yaşayan Ermənistan spyukahaydan yenədə əl çəkməyəcəkdir (demək assimilyasiya olmaq erməni olmaqdan daha sərfəlidir). “Erməni soyqırımının 100 illiyi” ərəfəsində qeyd edildi ki, dünyanın 50 ölkəsində erməni yaşayır (şişirtməyə adət etmiş ermənilər bəzən 55 də deyirlər). Deməli bu qədər ölkələrdəki, spyukahay Ermənistan üçün ciblərini açıq tutmalı, bu “dövlətin” tapşırıq və xidmətlərinə əməl etməlidir. Sirr deyildir ki, işğal olunan Azərbaycan torpaqları da Ermənistanın işğalçı ordusu tərəfindən əsasən spyukahayın pulu-silahı hesabına saxlanılır. Ermənistan “başçıları” bəzən qurrələnirlərki, <<… reqionda Ermənistan ordusundan qüvvətlisi yoxdur…>>. Spyuk isə efir vasitəsi ilə bu lovğa və yalan təbliğata sual edir: <<… bəyəm Türkiyə, İran oldularından da güclüdür?…>>.

 

 

Adambaşına yardım alan ölkələr sırasında Ermənistan dünyada birinci yeri tutur. Bu beynəlxalq təşkilatların apardıqları tədqiqatdır. Hətta Afrika və Asiyanın ən geridə qalan, dilənçilərlə dolu ölkələri Ermənistan qədər yardım almır və ala bilmir. Ölkə parazit və həm də saprafit həyat hesabına yaşamağa adətkardır və öz vətəndaşlarını da belə öyrətməyə çalışır. Soyqırımı aksiyalarını da keçirməkdə məqsəd xristian dövlətləri vasitəsilə Türkiyəyə təzyiqlər edib, torpaq qoparıb, təzminat almaq və bu alınan vəsait hesabına müftə yaşamaqdır. Türkiyə və Azərbaycanın üzərinə Ermənistanı tırkalayıb-qızışdırıb salan ölkələr də məlumdur. Və nədənsə erməni “başbilənləri” xalqına gələcəkdə ola bilən təhlükəni görmür və görmək də istəmirlər. Artıq cırtdan Ermənistan odla oynamağa başlayıb və spyukahayı da bu oyuna qoşur. Vatikandan xoş münasibət görəndən sonra “milli konsepsiya “larında Türkiyə hədəfə götürülüb. Gizlətmək istəmirlər ki, Azərbaycana elədikləri müharibədə Minski qrupu onların tərəfindədir, bütün hallarda xristianlar onları müdafiə edir və edəcəkdir. Efirdə çoxsahəli, qısa və uzunmüddətli proqramları da müxtəlif formada səslənir (türk siyasətçiləri ayıq olmalıdırlar). Bütün bu məsələlərin həllini tapmasına əsasən spyukahay cəlb edilmişdir. Bir sözlə Ermənistan “dövləti” bir bəla olub düşüb spyukahayın canına.

 

 

Ermənistanın başçıları nədənsə spyukahayın yaranma və səbəbləri tarixinə ekskurs etmirlər. Lazım gəlir ki, onlar “Erməni xalqının tarixi” kitablarındakı: 450-451, 481-484, 571-572 illərdə farslara qarşı; 698-700, 748-750, 774-775, illərdə ərəblərə qarşı; 548, 1045-1048-ci illərdə Bizanslara qarşı; 1343-cü ildə erməni torpaq sahibkarlarının biri-birisinə qarşı; Şah Abbasa qarşı; Nadir Şaha qarşı;…1900-cu illərin əvvəllərində. 1988-cü illərdən sonra türk-azərbaycanlılara qarşı və digərlərinə qarşı təşkil edilən üsyanları, araqarışdırma və terrorları bir daha oxusunlar, dərindən təhlil edib, düşünsünlər. Səbəblər oxşar və müxtəlif olsa da bir məsələ tam aydındır ki, hər əsrdə ermənilər köçür, köçürülür, əsir alınır, qula çevrilir, qul bazarlarında satılır, qaçqın düşür, dinini dəyişir, pərən-pərən olur, dilini unudur, assimilyasiyaya uğrayır və nəhayət spyukahay olurlar. Erməni tarixini səhifələyərkən görünərki, dövründən asılı olmayaraq hər hansı ölkədə dinc, sakit yaşayıblarsa dini ənənələri, dili-əlifbası qorunub və milli müvazinəti saxlanılıbdır. Məşhur tarixçi, tanınmış erməni din xadimi A.Anninskiy “XIX əsrə qədər erməni kilsəsinin tarixi” kitabında (Kişinyov 1899-cu il) yazdığını xatırlatmağa dəyər: “… Ermənilər daim öz vəziyyətlərini pisləşdirmək bacarığına görə fərqlənirlər və hər zaman bu qabiliyyətlərinə sadiqdirlər…” Bu fikirlər hay-ermənilərin ölkələrə səpələnməsi dinamikasını da əks etdirir və spyukahay barədə aydın təsəvvür yarada bilir. İndi də Ermənistan spyukahaydan əl çəkmir onu zəlil etməkdədir. Çünki öz vəziyyətlərini pisləşdirmək qabiliyyətinə daim sadiqdirlər.

 

 

Ermənistanda yaşayan insanların spyukahaya münasibəti də eyni deyildir və ölkədə təbəqələşmiş ermənilərin da baxışlarında müxtəliflik vardır. İrəvanın erməni məmurları spyukahay gənclərinin gəlib Ermənistan və Dağlıq Qarabağın işğal olunan sərhədlərinin qorunması və əsgəri xidmət etmələrini istəyir, bir çox hallarda xristian kimi onlardan bunu tələb edirlər. Lakin bu istəkləri alınmır. Ona görə ki, ermənilərin azərbaycanlıların torpaqlarında işğalçılıqla yaşadıqları və zor gücünə məsgünlaşdıqları hər bir spyukahaya bəllidir. Bunun sonralar hansı ağır nəticələr verəcəyi də onlara məlumdur. Toronto, Paris, Sofiya, Koliforniya kimi yerləri atıb, güllə qabağında yaşamaq (və ya ölmək) istəyində olan spyukahay tapmaq qeyri-mümkündür. Və bundan sonra da belələri tapılmayacaqdır. Çünki Allah yaradan hər bir insan dinc yaşamağı daha üstün tutur nəinki, “barıt çəlləyi” Ermənistanda. Heç Suriyadan qaçıb gələn erməniləri İrəvanda yerləşdirib, qidalandıra bilmirlər, onlardan da rüşvət istəyirlər. “Suriyahay”lar Ermənistandakı sahibsiz münasibətə görə hakimiyyətdən narazılıq edir və aksiya keçirməyə hazırlaşırlar. Səsini ucaltmaq istəyən “suriyahay”a <<…çıx-rədd ol buradan…, get gəldiyin ölkəyə, siz bizə baş ağrısı gətirirsiniz…>> deyirlər (bu spyuka İrəvandakı “doğma” münasibətdir).

 

 

Digər bir məsələ, İrəvan erməniləri spyurkahaydan ciddi narazıdır və bunun təkrar edilməməsini onlardan ardıcıl olaraq tələb edirlər. Yəni Ermənistanda əsgəri xidmətdən boyun qaçıran 10 mindən çox (bəzən 20 min deyilir) gəncin spyukahay tərəfindən gizlənməsinə şərait yaradılmasını pisləyirlər. Hərbi xidmət etməyi qaçqınlıqdan üstün tutan gənclərə havadarlıq edən spyurkahaya Ermənistanda yaxşı gözlə baxmırlar. Gənclərə isə məlumdur ki, nə yüksək vəzifəli məmurların, nə də oliqarxların və nə də ki, bankirlərin oğlanları əsgərlikdə deyillər, sərhəddin təhlükəli hərbi hissələrində xidmətin nə olduğunu bilmirlər. Ermənistan hakimiyyəti müxtəlif yollara əl atsa da əsgərlikdən qaçanların qabağını almağı bacarmır və öhdəsindən gələ bilmir. İş o yerə çatıbdır ki, sərhədləri qorumaq üçün əsgər çatışmır, 60-a yaxın sərhəd zonasındakı kəndlərin qoca kişiləri sərhəd bölgəsində pullu hərbi xidmətə cəlb olunublar. Ermənistan parlamenti əsgərlikdən qaçıb, xarici ölkələrdə gizlənənləri qaytarmaq üçün son illərdə 6 dəfə amnistiya qərarı çıxarsa da nəticəsi olmayıbdır. Parlamentin 2015-ci ilin aprelin sonunda verdiyi yeni amnistiya qərarına əsasən əsgəri xidmətdən qaçan gənc Ermənistana qayıdarsa onu həbs yox, yüngül cərimə gözləyəcəkdir. Yəqinki Ermənistan parlamentinin 7-ci dəfə çıxaracağı qərarda belə gənclərə pul mükafatı da nəzərdə tutula bilər, ta ki, qayıtsınlar.

 

 

Çox da uzaq tarixi olmayan, yəni 2008-ci ildə Ermənistan prezidentinin bir çıxışı yaddaşlardan silinmir. O, deyirdi ki, 5-6 il ərzində görəcəksinizki, spyukahay Ermənistana elə axın edəcəkdir ki, biz hətta yer tapa bilməyəcəyik ki, onları yerləşdirək. Ancaq deyilənin tam əksinə oldu. Ermənistandakı ermənilər də pis rəhbərliyin səbəbindən oradan qaçaraq spyukahay oldular. İndi 2015-ci ildir və prezidentin xalqına verdiyi vədə fantaziya da demək olar, yalan da. Spyukahay yalanları eşitməkdən doysa da, Ermənistan rəhbərləri yalanları danışmaqdan doymamışlar. Spyurkahay isə danışa bilməsə də işarə edə bilir ki, Ermənistan dövlət kimi özü yaşamağı bacarmalıdır (əgər yaşaya bilirsə). Spyukahayı “sağmaq”, onu zəli kimi sormağın da müəyyən həddi vardır, deyinirlərki, “…məskunlaşdığımız ölkədə də rahat yaşamağa qoymursunuz, …başqa planetə hələlik ki, gedə bilmirik… Avstraliya qitəsində də günümüzü qara eləmisiniz…”. Elə vəziyyət yaradılıbdır ki, erməni ailələrinin əlindən çəmədan düşmür. Əvvəlki dövrlədə ölkədən-ölkəyə at, araba və qatarla əllərində xurcun gedirdilərsə indi təyyarə ilə daha asan köç edə bilirlər. Taaki Ermənistana köçmək olmasın.

 

 

Ata-babalarımız yaşadıqları İrəvan xanlığı ərazisində yaradılan Ermənistana dövlət kimi baxmaq gülməlidir. Belə ki, Rusiya onun təhlükəsizliyini (həm də işğalçığını) təmin edir, spyukahay isə bütün təminatlarını ödəyir. Ermənistanda hələlik ki, soyqırımı harayı ilə məşğuldur, ermənilərin başınıda bu kimi işlərə qarışdırır. İrəvandaki ermənilər hər gün azalır, spyukahay sürətlə çoxalır – Ermənistanın da dilənpayı artır. Real vəziyyət budur.

                                                    Azərbaycan Respublikası

                                                 Milli Məclisinin sabiq deputatı

                                                            Maksim Musayev

 

 

Spyurkahayutyun Erivan hanlığı
arazisinde kurulan Ermenistanın Kuluna dönüşmüştür

 

Spyurk, spyukah ve spyurkahayutyun sözlerinin geçmişi ermenilerin yüzyıllar boyunca dünyaya dağılması tarihiyle aynı dönemlere rastlar. “Ermeni dilinin açıklamalı sözlüğü” kitaplarında (son yayını 1974 yıl) ve Erivanda “Luys” nəşriyatının ilk sıyga olarak yayınladığı (1978 yılı, editörler R.Bağramyan ve İ.Xəlilov, editörü Muharrem Bayramov) “Ermenice-türkçe sözlük” kitabında gösteriliyor: Spyurk-xarici ülkelerde olan ermenilerin yaşadıkları yerlerin toplamı; Spyukahay-muhacirətdə (doğduğu yerden uzak) olan ermeni; Spyurkahayutyun-muhacirət ermenileri. Ermeni dilinin sözlük bünyesine dahil olmuş kelimelerin anlamları ermeni milletinin  başlarından beri kendi günahları yüzünden ülkelere dağılmasını onaylayan faktörlerden biridir.,
Öncelikle belirtilmelidir ki, ermeni milleti, dini, dili ve mintaliteti konuda türk-azərbaycanlılarımızın bilgi səbiyyəsi gereği gibi değildir. Əliqabarlı insanlarımızdan tutun, öğretmen ve memur kısmından olanlar, hatta akademisyenlerimiz de bu alanda çok zayıf faaliyetdeler. Milletimize eliqelem tutan, şöhreti olan ve vatansever (sözde değil işi ile farklı) insanlar şimdi gerekir. Ermeni milletinin her asırda, çeşitli biçimde “ulusal konsepti” olmuş ve onu kısmen de olsa hayata geçirebilirler. Şimdi bize bu konseptin uzak yıllardan gelen inceliklerini derinden inceleyen bilim adamları, bilimsel araştırmalar lazımdırki, torunlarımız, atalarımız ve bizlerin çekdiyi sıkıntıları çekmesinler. Bizden 10-20 defa kəmiyyətcə düşük olan millete kaybetmesinler.

 

 

Qulağardına vermekle biz çok şeyi kaybettik. İki olguya dayanarak yuxarıdaki, fikirleri doğrulamak lazım gelir. Henüz 1800 yıllarında ABD’de ermeni dilinde 5 kitap yayın edilmişdirki, son zamanlara kadar ermeni araştırmacıları da bundan haberli değildirler. Bu dini kitaplarda kendi dönemi için bazı konular öyle aksi etdirilmişdir ki, onu şimdi de incelemeye değer. Bütün bunları bilmek bize ve gelecek nesle gerekir.

 

 

XVII yüzyılda İranda “bartskahay” lar (İranlı ermeniler) ermeni alfabesi İle “İrandaki hıristiyan ermeni kadınları için” kitap yazmışlar. Çok da tirajı olmayan bu kitapta müslümanlara evlenen, onların evlatları olan ermeni kadınlarına tavsiyeler  verilmiştir. İranda olan ermeni kiliselerdeki papazlar ve ona hizmet eden insanlar (o dönemde kütüphane olmadığı için) ermeni kadınlarına kitaptaki yazılanları anlamaya çalışmışlar. Bu ve bunlara benzer konuda sadece farslar hatta türk ve azeriler detaylı bilgiye sahip olsalar huzur içinde yaşayabilecekler.
Spyurkahayutyunun Ermenistan devletini nasıl istismar ettiği konusunda yazı hazırlarken başlık seçmek gerekiyordu: “Spyukahay Ermenistanın kölesine dönüşmüş”, “Spyukahay Ermenistan devletinin sağılan ineyidir”, “Spyukahay Ermenistanın robotudur”, “Ermenistanın çaldığı müziğe spyukahay oynayır” ve saire. Adından da amaç açıktır, spyukahayutyun Ermenistanın hem siyasi, hem de ekonomik esaretinde. Onları dışarıdan hem bizlere karşı koyarlar, hem de hiç sakin bile bırakmıyorlar.
Erivan hanlığı arazisinde kurulan Ermenistan devlet olarak bağımsız yaşama gücünü korumaya her vesile ile can atıyorsa da alınmıyor. Şimdilik ki, “devlet” eften püften iki unsur sayesinde yaşayabilir: Ermenilerin hıristiyanlık tarihinin geçmişine gönderme yaparak; Spyurkahayutyunun himayesine güvenerek. “Soykırımının” yüzyılı arifesinde bu kötü kullanım açıkça kendini gösterdi: Eski hıristiyan xalqıyıq, hıristiyanlar ve hristiyan devletleri bize özel ilgi, sevgi, saygı ve yardım etmeliler, bizi yaşatmak için herşeyi yapmalılar. Dini kimliğine kötü kullanarak hıristiyan ve müslüman halkları arasında soğuk ilişkilerin oluşmasında ermeni “siyasetçiler” ve din adamlarının hizmetleri vardır. Ve bu kendisinin şeffaflığı ile bilinmektedir.
Spyurkahayutyun Ermenistan devleti için sanırım sağdığımız inektir ve onlardan sadece maddi destek olmakla yaşayabilir. Spyukahayın Erivan için sanırım sağdığımız inəkliyi konuda ülkedeki kitle iletişim araçları verilere dayanarak programlar da organize ediyorlar. Gelenek halini almıştır ki, ülkede ekonomik (ve hem de siyasi) durum gerildikçe Ermenistan cumhurbaşkanları spyukahdan yardım diliyorlar. Yardımlar aldıktan sonra itirazlar ediyorlar, bir spyurkahaydan hiçbir şey İstemeyeceğiz ve bir de rahatsız etmek niyetinde olmayacağız. Bağımsız devlet olarak biz kendi sorunlarımızı kendimiz çözebiliriz, bileceğiz. Fakat çok geçmeden Ermenistan başkanları iffetini unutarak spyukahaya yalvarmaya başlarlar ki, sensiz yapabilirim, yardım elinizi uzatın.

 

 

Azerbaycanın Dağlık Karabağı, onun etrafındaki toprakları ile birlikte işgal ederken Ermenistanı idare edenler spyukahaya her türlü yardım etmek isteği ile başvuru yaparak çok sayıda silah ve mühimmat, para, askeri güç geçmeyi başardılar. Bildirdiler yardım etmenizi biz şimdi isteriz, toprakları Azerbaycandan aldıktan sonra bizim bir daha spyukahaya ihtiyacımız olmayacaktır. Ancak denen gibi olmadı. Dağlık Karabağın işgalinden sonra istila eyledikleri arazide yapılacak işleri de (kilise, bahçe, okul, hastane, yol-köprü inşası ve saire) spyukahaydan rica değil, talep etmeye başladılar. Spyukahaya aynı zamanda azeriler yaşamış ve oradan zorla kovulmuş, tarihsel kilise olmayan köylerde kiliseler inşa ve xaçkar (taş haç) bırakmak tapşırıldı-məcbur edildi. Spyukahayın zengin tabakası bu talimatlardan kaçınmaya hiçbir zaman cesaret gösterebilmezdi. Çünkü aksi halde onları ne bekleyeceğini iyi bilirler.
2013 yılında Ermenistanda “ermeni soykırımının 100 yıllığına hazırlık komisyonu” oluşturuldu ve iki yıl içinde bununla ilgili temel planlar işlenip, hazırlandı. “100 kuruluşun” geçirilmesi için öngörülen birçok ağır ve önemli sorunların çözümü genellikle yine spyurkahayutyunun üzerine atıldı. Planlanan konuların bir çoğundan kurtulmak spyukahay için imkansız oldu. Zira planı hazırlayan komisyon üyeleri ve papazlar iyi biliyorlardı ki, hangi ülkede “kimin cebinde neyi var,” kime neyi söylemek ve kimlerden neler almak gerekir (reddedene ceza ciddi olabilirdi). Ceza verenlerin ve ceza alanların tarihide onlara bellidir. Bu seferki, yani yüzyılın geçirilmesi için yapılan spyurkahayın “sağım kampanyası” Dağlık Karabağ’ın işgali için alınan “süt ürününden” bazı noktalarda farklı olsa da, Ermenistan yönetimini ve Eçmiadzini tahmin etmiştir. Spyurkahay tarafından sebepler gösterilerek sadece bir feragat olguyu kayda alınmıştır ki, onu kınayan ve eleştirenler de oldu.

 

 

Öyle konular vardır ki ortak müzakere sırasında spyukahay diyor ki, bu Ermenistan yöneticilerinin görebileceği iştir, bunların bizimle alakası yoktur. Aksine Ermenistanın başkanları bir çok ciddi işleri onların etmelerini istiyorlar. Örneğin: Türkiyeyi uluslararası hukuk organlarında mahkemeye vermek aralarında müzakere edilirken her iki taraf yükü biri-birilərinin üzerine atıyorlar. Spyukahay haklı olduğunu kanıtlamaya çalışıyor ki, bizim böyle konuları kaldırmakta hukukumuz yetmiyor, Türkiye’yi mahkemeye verebilirdi sadece Ermenistan devleti olabilir (tabii 1915 yılında ve ondan önceleri de, son yıllara kadar yeryüzünde Ermenistan isimli devlet olmamıştır). Spyukahayı Ermenistan inandırmaya çalışıyor, Birleşmiş Milletlere (BM) üye olmamız da yakınlarda olup, başvurumuza bakmazlar. Türkiyeyi ise yabancı qüvvelerin-haçperest devletlerin etkisinden rahat bırakmak doğru değildir ve türk üzerinde “hıristiyanlık kılıcı” hep olmalı ve sağlam tutmalıdır. Diğer taraftan yüksek rütbeli din adamları konuşma yapıyorlar ki, biz Türkiyede kalan kiliselerimizin onarımını, kilsealtı-kilseətrafı toprakların Eçmiadzinin yönetimine verilmesi, 1915 yıllarda yıkılan kiliselerdeki eşyalarin değerlendirilerek, kiliselere verilmesini talep ediyoruz. Bu konuda uluslararası hukuk kurumlarına başvurular da hazırlanıyor. Bunu Ermenistanın televizyonları tekrar- tekrar hevesle veriyor ve cemaatinin başını bununla aldatırlar. Her yıl “24 nisan” yaklaşırken Ermenistan yöneticileri ve Eçmiadzin ABD-deki ermenilere talimat verir ki: “ABD başkanının ağzından ermeni soykırım” kelimesi söylenmelidir. Bunun için “amerikahay” herşeye el atmalıdır. Ama alınmıyor. Alınsa  bile bunun hiç bir etki gücünün olmayacağını ermeni “önderleri” fark etmiyor. Tutaq ki, ABD başkanının dilinden ermenilerin isteği dile getirildi. Sonra ne? Bütün bunlar ermeni halkını aldatmak için Ermenistan “başçılaqları” nın düşündüğü fantezi. Kendileri kendi halkını bu yolla normal yaşamaktan uzaklaştırıyorlar.

 

 

Bazı hususlarda Ermenistan başkanları spyukahayutyunu kendilerine tabe olması gereken bir kurum olarak görüyorlar ve bu tür girişimlerden vazgeçmek istemiyorlar. Bu ise spyukahayı kesinlikle tah min etmiyor. Zira her devlette yaşayan ermenilerin iç qanunları- kendi cumhurbaşkanı var ve yerel kanunları icra etmek onların vatandaşlık borcudur. Erivan hanlığı arazisinde kurulan devlette yaşayan ermenilerde, böyle düşünceler de seslendiriliyor, Ermenistan cumhurbaşkanı spyukahayın da cumhurbaşkanı ve onun söylediklerine uymalıdır. Aralarında bu ve ya başka konularda örtülü de olsa gerginlik yaşanırken Eçmiadzin kilisesi sorunların çözümünü normalleştirir ve çoğu zaman bu Ermenistan yöneticilerinin lehine olumlu yöndəmını bulur. Yani spyukahay Ermenistanın ebedi mali destekçisi olmalıdır. Evet, Ermenistan “devleti” sadece Türkiye ve Azerbaycanı hatta özlerinkini de-spyukahayıda sivil bırakmak niyetinde değildir. Ermeni ulusundan olup, yurtdışında yaşamanın binbir azabı hakkında kaleme alınan bölümler oldukça fazladır. Ermenilerin ağzından dile getirilen bazı görüşleri söylemek yerinde olacaktır. “Bartskahaylar-İran” ermenilerinin girişimcileri 15 yıl önce Ermenistana 100 bin dolarlık yatırım ediyordu 2014 yılında bunu 4 milyon dolara yükselttiler (oysa “bartskahay” İran’da her yıl azalıyor). Mayıs 2015-de onlara Ermenistan tarafından yatırımı artırmak talebi konulsa da alınmadı, bartskahaylar hoşnutsuzluk belirtti, inlemeğe başladı ve onların elinden kaçıp, diğer ülkelerde yaşamaya yönelmişler.
Son günlerde “soykırımı 100 yıllığı” yekunlaşanadek Ermenistan Spyukahay Devlet Komitesi başkanı ilan yaptı ki, spyukdakı her ermeni Ermenistana yılda 1000 dolar vermelidir ki, devlet bütçesine yardım olsun (bu spyukahayın “sağım kampanyası” için ortaya attığı yeni biçimdir). Ermeni akademisyen ve gazetecilerinin hesablamalarına göre böyle bir talep uygulanamazsa Ermenistan yılda 1 milyar dolar spyurkahayutyundan para almalıdır. Bu konu geniş tartışmaya neden olurken ermeni medyasında spyukay tarafından bu tür yorumlarda seslenmeye başladı: “. Sanki biz Ermenistan’ın sağılan inəyiyik,”. 20 yıldan fazladır bağımsızdır, kendi kendini döndürsün da. Vazgeçsinler bizden, “sözəbaxan ve çok südverənlik de iyi söylenmiş”. Ve saire. Ermenistana para toplamak için spyukahayı yoğunu ortaya çıkarıyorlar. ABD-deki “Birleşik ermeni vakfı” 1997 yılında para toplamak için geniş telemarafon düzenledi ve Ermenistan için o zaman 9,5 milyon dolar topladılar. Hatta 1 dollarlıq- yani dilenciye verilen pay kadar para verenler de oldu. Bu para ilk önce Erivan-Hankendi arasında çekilen yol için yöneltildi. Her yıl bu maratondan 10-13 milyon para toplanıyordu. Fakat yol çekildi, sona ermemiştir. Spyurkahayutyundan Danışırılanlara göre telemarafonla biriken paraların büyük bir kısmı Ermenistanda özel ceplere gidiyor. Bu nedenle Spyurkahayutyun kazandıkları paraları Erivana vermekte “sappa vuruyor”. Son yıllarda Ermenistan muxalifəti Ermenistan dölətini “avazaqabedutyun” adlandırıyor. Yani devlet quldurhakimiyyətdir, ülkedekiler qulduriqtidardır-quldurbaşılardır, qararuhlulardır. Böyle olduğu için de spyukahay onlara inanmıyor, para-silah vermekte “cimrilik” gösterirler.
Ermenistandaki ekonomik-politik durum Rusya ile sıkı ilişkili olduğundan nüfusun geçimi her geçen gün kötüleşiyor ve bunu spyukahay iyi bilir (2015 yılının üç ayında ülkede geçim yüzde 30 azalmıştır). Bilmekle beraber artık şimdiden onların canlarına korku düşmüştür ki, kötü günde yaşayan Ermenistan spyukahaydan vazgeçmeyecektir (demek asimile olmak ermeni olmaktan daha verimlidir). “Ermeni soykırımının 100-cü yıldönümü” arifesinde kaydedildi, dünyanın 50 ülkesinde ermeni yaşıyor (abartmaya adet etmiş ermeniler bazen 55 de diyorlar). Demek bu kadar ülkelerdeki, spyukahay Ermenistan için ceplerini açık tutması, bu “devletin” talimat ve hizmetlerine amel etmelidir. Sır değildir ki, işgal edilen Azerbaycan toprakları da Ermenistanın işgalci ordusu tarafından genellikle spyukahayın pulu-silahı hesabına bekletilir. Ermenistan “başkanları” bazen qurrelenirler ki, Reqionda Ermenistan ordusundan kuvvetlisi yokdur.. Spyuk ise yayın aracı ile bu kibirli ve yalan propagandaya soruyor: Sanki Türkiye, İran oldularından da güclüdür.
Kişi başına yardım alan ülkeler arasında Ermenistan dünyada birinci sıradadır. Bu uluslararası kuruluşların yaptıkları araştırmadır. Hatta Afrika ve Asyanın en geride kalan, dilencilerle dolu ülkeleri Ermenistan kadar yardım almıyor. Ülke parazit ve hem de saprafit yaşam hesabına yaşamaya adətkardır ve kendi vatandaşlarını da böyle öğretmeye çalışıyor. Soykırım eylemlerini de geçirmekte amaç hıristiyan devletleri aracılığıyla Türkiye’ye baskılar etti, toprak koparıp, tazminat almak ve bu alınan kaynak sayesinde bedava yaşamaktır. Türkiye ve Azerbaycanın üzerine Ermenistanı tırkalayıb-qızışdırıb düşüren ülkeler de bellidir. Ve nedense ermeni “önderleri” halkına gelecekte olabilecek tehlikeyi Görmüyor ve görmek bile istemiyorlar. Artık cüce Ermenistan ateşle oynamaya başladı ve spyukahayı da bu oyuna koşuyor. Vatikandan hoşgörü gördükten sonra “milli konsept” larında Türkiye hedef alınmıştır. Gizlemek istemiyorlar, Azerbaycan’a yaptıkları savaşta Minsk’i grubu onların taraf, tüm durumlarda hıristiyanlar onları müdafaa etmektedir ve edecektir. Yayında çok yönlü, kısa ve uzun vadeli programları da farklı biçimde dile getiriliyor (türk siyasetçileri uyanık olmalıdırlar). Tüm bu sorunların çözümünü bulmasına göre spyukahay teşvik edilmiştir. Kısacası Ermenistan “devleti” bir bela oldu düştü spyukahayın canına.
Ermenistanın başkanları nedense spyukahayın varoluş ve nedenleri tarihine ekskurs etmiyorlar. Gerekir ki, onlar “Ermeni halkının tarihi” kitaplarındaki: 450-451, 481-484, 571-572 senelerde farslara karşı; 698-700, 748-750, 774-775 yıllarında araplara karşı; 548, 1045-1048 yıllarında Bizanslara karşı; 1343 yılında ermeni toprak işadamlarının biri-birisinə karşı; Şah Abbasa karşı; Nadir Şaha qarşı.1900 yılların başlarında. 1988 yıllardan sonra türk-azərbaycanlılara karşı ve diğerlerine karşı düzenlenen isyanları, araqarışdırma ve terörleri bir daha okusunlar, derinden analiz edip, düşünsünler. Sebepler benzer ve farklı olsa da bir sorun tam açıktır ki, her asırda ermeniler göç, aktarılıyor, esir alınıyor, köleye dönüşüyor, köle pazarlarında satılıyor, mülteci düşüyor, dinini değiştiriyor, pərən-pərən olur, dilini unutur, asimilasyona uğruyor ve nihayet spyukahay olurlar. Ermeni tarihini səhifələ’yarken görünər ki, dönemine bakılmaksızın her hangi bir ülkede huzurlu, sakin yaşamışlarsa dini gelenekleri, dili-əlifbası korunup ve ulusal dengeyi tutulmuştur. Ünlü tarihçi, ünlü ermeni din adamı A.Anninskiy “YÜZYILA kadar ermeni kilisesinin tarihi” kitabında (Kişinev 1899 yıl) yazdığını hatırlatmaya değer: “. Ermeniler hep kendi durumlarını kötüleştirmek yeteneğine göre farklılaşıyorlar ve her zaman bu yeteneklerine sadıktırlar”. Bu düşünceler hay-ermənilərin ülkelere dağılması dinamiğini da yansıtıyor ve spyukahay konusunda net bir fikir üretebilir. Şimdi de Ermenistan spyukahaydan vazgeçmiyor onu zelil etmektedir. Çünkü kendi durumlarını kötüleştirmek yeteneğine hep sadıktırlar.

 

 

Ermenistanda yaşayan insanların spyukahaya yaklaşımı da aynı değildir ve ülkede tabakalaşmış ermenilerin de bakışlarında çeşitlilik vardır. Erivanın ermeni memurları spyukahay gençlerinin gelip Ermenistan ve Dağlık Karabağın işgal eden sınırlarının korunması ve askeri hizmet etmelerini istiyor, bir çok durumlarda hıristiyan gibi onlardan bunu talep ediyorlar. Fakat bu istekleri alınmıyor. Zira ermenilerin azerilerin topraklarında işgalcılıkla yaşadıkları her spyukahaya bellidir. Bunun sonraları hangi ağır sonuçlar vereceği de onlara bellidir. Toronto, Paris, Sofya, Koliforniya gibi yerleri atıp, kurşun önünde yaşama (veya ölmek) isteğinde olan spyukahay bulmak imkansızdır. Ve bundan sonra da böylelerinin bulunmayacağına. Çünkü Allah yaratan her insan huzurlu yaşamayı daha üstün tutuyor değil, “barut fıçısı” Ermenistanda. Hiç Suriye’den kaçıp gelen ermenileri Erivanda yerleştirip, besleye, onlardan da rüşvet istiyorlar. “Suriyahay “lar Ermenistandaki sahipsiz ilişkiye göre iktidardan rahatsız ediyor ve eylem yapmaya hazırlanıyorlar. Sesini yükseltmek isteyen “suriyahay”a çıx-rədd ol buradan, git geldiğin ülkeye, siz bize baş ağrısı gətirirsiniz” diyorlar (bu spyuka Erivan’daki “öz” yaklaşımdır).
Diğer bir konu, Erivan ermenileri spyurkahaydan ciddi memnun ve bunun tekrarlamamasını onlardan düzenli olarak talep ediyorlar. Yani Ermenistanda askeri hizmetten boyun kaçıran 10 binden fazla (bazen 20 bin deniyor) gencin spyukahay tarafından gizlenmesine ortam oluşturulmasını kınıyorlar. Askeri hizmet etmeyi qaçqınlıqdan tercih eden gençlere hamilik eden spyurkahaya Ermenistanda iyi gözle bakmıyorlar. Gençlere ise bellidir ki, ne üst düzey memurların, ne de oligarkların ve ne de bankerlerin oğulları askerde değiller, sınırın tehlikeli askeri bölümlerinde hizmetin ne olduğunu bilmiyorlar. Ermenistan yönetimi çeşitli yollara başvursa da askerlikten kaçanların önünü almayı bilmiyor ve üstesinden gelebileceğini bilmiyor. İş o yere ulaşmıştır ki, sınırları korumak için asker eksik, 60-a yakın sınır bölgesindeki köylerin ihtiyar erkekleri sınır bölgesinde paralı askeri hizmete teşvik edilecek. Ermenistan parlamentosu askerden kaçıp, dış ülkelerde saklananları döndürmek için son yıllarda 6 defa af kararı çıkarsa da, sonucu olmadı. Parlamentonun 2015 yılının nisan Sonunda verdiği yeni af kararına göre askeri hizmetten kaçan genç Ermenistana dönerse onu hapis değil, hafif ceza bekleyecektir. Ola bilir ki Ermenistan parlamentosunun 7-ci kez çıkaracağı karar da böyle gençlere para ödülü de öngörülebilir, ta ki dönsünler.
Çok da uzak tarihi olmayan, yani 2008 yılında Ermenistan cumhurbaşkanının bir çıkışı hafızalardan silinmiyor. O, diyordu, 5-6 yıl içinde göreceksiniz ki, spyukahay Ermenistana öyle akın edecektir ki, biz hatta yer bulmayacağız ki, onları yerleştirelim. Ancak söylenilenin tam aksi oldu. Ermenistandaki ermeniler de kötü yönetimin nedeniyle oradan koşarak spyukahay oldular. Şimdi 2015 yıldır ve cumhurbaşkanının halkına verdiği söze fantezi de neredeyse yalan. Spyukahay yalanları dinlemekten doysa da, Ermenistan yöneticileri yalanları konuşmaktan doymamışlar. Spyurkahay ise konuşamaz, bilmese de işaret edebilir ki, Ermenistan devlet olarak kendisi yaşamayı başarmalıdır (eğer yaşaya biliyorsa). Spyukahayı “sağmak,” onu sülük gibi emmenin de belli bir sınırı vardır, meskunlaşdığımız ülkede de rahat yaşamaya koymuyorsunuz, Avustralya kıtasında da günümüzü kara eydin”. Öyle bir durum yaratılmıştır ki, ermeni ailelerinin elinden çamadan düşmüyor. Önceki dövrlədə ölkədən-ölkəyə at, araba ve trenle ellerinde hurcun gidiyor şimdi uçakla daha kolay göç edebilmektedirler. Taaki Ermenistana göç olmasın.
Atalarımız yaşadıkları Erivan hanlığı arazisinde kurulan Ermenistanı devlet olarak görmek komik. Zira Rusya onun güvenliğini (hem de işğalçığını) sağlar, spyukahay ise tüm teminatlarını karşılıyor. Ermenistanda şimdiki soykırım çığlığı ile uğraşıyor, ermenilerin başınıda bu gibi işleri karıştırıyor. İrəvandaki ermeniler her gün azalıyor, spyukahay hızla çoğalıyor – Ermenistanın da dilenpayı artıyor. Gerçek durum budur.
Azerbaycan Cumhuriyeti
Milli Meclisinin eski milletvekili
Maksim Musayev

 

Share
710 Kez Görüntülendi.
#

SENDE YORUM YAZ

6+1 = ?

Güvenlik Kodu * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

UA-36507442-2