logo

Qarabağam


Günel Ağayeva
agayeva-1990@list.ru

Hər sübh çağı torpağımda Azan səsi ucalar,sinəmin üstündə körpə fidanlarım addımlayardı.Toy-büsatlarım bir başqa idi. Vağzalı səslənirdi qəlbimdə tarın, balabanın,tütəyin səsi ilə.Ruhumu oxşayardı.Qız-gəlinlərim buz kimi şəffaf bulaqlarımın üstünə gələrdilər.Həzin-həzin meh əsər, quşlar,bülbüllər cəh-cəh vurardı.8d94fa33-72b0-436c-8b33-cad3f6104b27

Hər il İstisuya,Oxçuya qonaqlar gələrdi.Sevərdilər məni və torpağımda yetişən barlı büsatlı nemetlərimi.

Bir başqa idi torpağımın bayramları. Bir ay əvvəl qız-gəlinlərim bayramlara hazırlaşardı .Torpaqlarım şumlanar,zəmilərim təmizlənərdi. Gələcək nəsillər üçün babalar meyvə ağacları əkərdi. Əlləri xınalı olurdu qızalarımın, analar sevinc göz yaşları axıdardı.Hər bir ocaqdan körpə səsi ucalardı. Cıdır düzündə qızıl atları mərd oğullarım çapardılar.Meşələrimdə xan çinarlarım ucalardı.Meyvəsi olmasada neçə qəhrəman igidlərə kölgə olmuşdu,kölgəsində əyləşib nəvələrinə nağıl danışan babalara dayaq olmuşdu xan çinarlarım. Şuşadan Bülbülün səsi ucalar, bağrımda Xarı bülbüllərim çiçək açardı.Ağ örtüklü damları ilə məşhur idi Ağdamım.Qızılı torpaqları ilə məşhur idi Kəlbəcərim. Barlı busatlı idi Laçınım, Füzulim, Xocalım, Cəbrayılım.Çinarlarıyla öyünərdi Zəngilanım. Xocavənd, Əsgəran, Ağdərə Xankəndi,Hadrut qəhrəmanlar məskəni idi.Elimin obamın hər tərəfində “sarı gəlin” səslənərdi. Tarixlər boyu iz qoymuş,kök salıb elim obam. Xoşbəxt idik.Bir idik. Bütöv idik.Güc tapardım övladlarımdan.

İlahi sən demə dəhşətli günlər taleyimizə yazılıb.Gülüşlər susdu, ocaqlar söndü,qanlı göz yaşları axıdıldı.Talandım,parçalandım, əzildim öz elimdə əsir düşdüm.Zor gücüylə ayırdılar doğmalarımdan.Sərhəd çəkdilər.

Bir zamanlar sinəmdə ağac sulayan övladlarımın qanları hər bir zərrəmə səpələndi.

Susdu tarım,kamanım, ,balabanım.Anaların bağrı övlad dərdiylə yandı.Əlləri xınalı gəlinlərim başsız qaldı.Övladlarım üçün məskən olan torpaqlarım bir gecədə zindana döndü.Dünyaya gələrkən ağlayan körpələrim hələ gün işığı görmədən süngülərdə gəzdilər.Böyüyüb barını nübar etmədən körpə fidanlarım ağaclardan asıldılar. Zor gücüylə bağrımdan övladlarımı ayırdılar,kökündən qopardılar məğrur xan çinarlarımı.

Qəsibkar ermənilərə görə bir zaman cənnət olan meşələr qanlı cəhənnəmə çevrildi.Hər tərəfə atəş açılır qaçmaqdan başqa əlacları olmayan övladlarım göz yaşları içində tərk edirdilər ata-baba yerlərini.Körpələr diri-diri yandırıldı,qocaların baş dəriləri soyulurdu.Anaların göz yaşıyla axan qanlar bağrımı dağlayırdı. Göz yaşlarıyla övladlarını yuydular analarım.Gülüş səsləri ucalan evlərdə ata -ana fəryadı göylərin bağrını yarırdı,balası qucağından alınıb diri-diri bağrıma basdırıldı.Neçə- neçə insanlar öz sağlamlıqlarını itirdilər,bir ömür boyu qaranlığa həbs olundular.Şəhid oldu torpağımda böyüyən oğullarım. Dadaşın,Bəhramın,Təbrizin,Ədalətin, Bəhruzun,Müşfiqin bütün bu amansızlığı dünyaya çatdıran Çingizin qanları axıdıldı bu müqqədəs torpağıma.İgidlərim şəhidlik zirvəsinə ucaldı .

Axı niyə? Nə idi günahları?
Türk idilər deyə? Yoxsa Allahın onlara bəxş etdiyi bu cür torpaqlarda yaşamaqlarımı?
Kimlər bağrına dağ çəkilmiş anaların dərdinə məlhəm olacaq?
Övladlarından ayrı düşmüş Qarabağam. İllərdi əzab çəkirəm, bağrım yanır.
Bilirəm yenə xoşbəxt olacayıq.Hər bir qarış torpağımda Azan səsi ucalacaq, toy-büsat olacaq, yenə anaların gözlərindən sevinc göz yaşları axacaq.
Bilirsiz nə zaman şəhidlərimin ruhları şad olacaq? Qarabağsız böyüyən Qarabağlılar Qarabağda böyüyəcəklər. Bilirəm övladlarım mənim üçün gələcəklər.Azad olacam.
Mənim qüdrətli,rəşadətli övladlarım var. Lələ təpədə Azan səsi səsləndirib,3 rəngli bayrağımı sinəmə sancdılar.

Share
278 Kez Görüntülendi.
#

SENDE YORUM YAZ

8+6 = ?

Güvenlik Kodu * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

İLGİNİZİ ÇEKEBİLECEK DİĞER KÖŞE YAZILARI

  • 24 Temmuz Gazeteciler ve Basın Bayramı

    24 Temmuz 2017 KÖŞE YAZARLARI

      Ülkemizdeki basın mensuplarının günü olan 24 Temmuz Gazeteciler ve Basın Bayramı kutlu olsun. Basın mensuplarımız yeri geliyor bir savaşın ortasına giriyor, yeri geliyor soğuk bir kış gününde saatlerce çekim yapmak zorunda kalıyor; bu gün zor şartlar altında çalışan basın mensuplarının günü.24 Temmuz 1908 tarihinde Türk Basınında sansürün kaldırılması nedeniyle, her yıl 24 Temmuz günü "Gazeteciler ve Basın Bayramı" olarak kutlanıyor. Günümüzde her insanın bilgiye ulaşma, doğruları öğrenebilme ve kendi fikirlerini ifade edebilme özgürl...
  • “Bozulan Almanya ilişkilerinin perde arkası ve Batı’da bir Türkiye dostu”

    24 Temmuz 2017 KÖŞE YAZARLARI, MANŞET

    "Türkiye-Almanya ‘dostluğunun’ tarihsel gelişimi" Türkiye-Almanya ilişkileri yaklaşık olarak 250 yılı aşkın bir geçmişe sahip.İlişkilerin başlangıcı 1761 tarihinde Prusya ile Osmanlı İmparatorluğu arasında imzalanan “Dostluk, Gemicilik ve Ticaret Antlaşması” ile başladığı düşünülmektedir. Bu süreç içerisinde Türkiye ile Almanya arasında doğrudan bir savaş yaşanmamış. İngiliz ve Fransız Donanmalarından kaçarak İstanbul'a sığınan ve Osmanlı devletince satın alınan  “Gobel ve Braslav” adlı iki Alman kruvazörünün, "Yavuz" ve "Midilli" isimler...
  • “DƏMİR BARMAQLIQLAR”

    24 Temmuz 2017 KÖŞE YAZARLARI

     O, dünyanın ən qəribə həbsxanasıdır. Bəli, ən qəribə... Çünki hökmü məhbusunun əli ilə imzalanır. Hakimi də elə dustaqının özü olur. Nəticədə, bir insan HAKİM, MÜTTƏHİM və VƏKİL qisminə bölünərək, öz-özlüyündə haçalanır. Qurulan məhkəmədə hər üçünün də nitqində həqiqət danışır. Acınacaqlısı odur ki, hər biri söylədiklərində haqlıdır. "HAKİM" verdiyi qərarında, "MÜTTƏHİM" etiraflarında, "MÜDAFİƏÇİ" isə qurbanın müdafiəsində doğru və yalnışları göstərməyə çalışır, hər kəsə. ŞAHİD isə susur. Üzündəki istehza ifadələri ilə izləyir, üçtərəfli dialo...
  • “Ayaq səsləri”- hər kəsin həyatından bir pay…

    24 Temmuz 2017 KÖŞE YAZARLARI

        “Ayaq səsləri” adlı psixoloji romanın bəlkədə müəllifdən sonra oxuduğu ilk insanam. Roman digər romanlardan fərqli olaraq öz həyat hekayəsi ilə fərqlənir. Hər şey elə müəllifin qeyd etdiyi” Məqsədə çatmaq üçün hər şeyə hazır olmalısan”, kəlməsindən başlayır desəm yanılmaram. Həyatın hər bir üzüylə zaman keçdikcə tanış oluruq. Ən çətin omür fəslimiz qocalıqdır desək yəqinki, bir çoxları məndən inciməz. Bir qadına aşiq olub,onu ömrünün sonuna kimi gözləmək hər sevənin həddi deyil. Elə ordaca illər əvvəl söz verdiyi skmayada əyləşm...
UA-36507442-2