logo

11 Haziran 2015

Hayallerim vardı benim

hayat; nehir misali akıp gidiyor gözlerimden

ellerim toprak kokuyor sanki

takvimden düşen her bir yaprak yaşımdan eksiliyor

her bir adımım beni geriye sürüklüyor

 

 

hayallerim vardı benim

günün ilk ışığında pencereme vuran huzuru istedim sadece

oysa gam ve keder nisan misali sürekli üzerime yağıyor

mutluluğum günbatımı kadar kısa, bir düşünsene beni

olmak istediğim yerden çok uzaktayım

annemim duasından yoksunum… ateşe eş değer bir hayatın  ortasındayım

 

 

hayallerim vardı benim

hayata… aşka… umuda dair

bir eylül bir topraktı aşkımın meyveleri hayallerimin gerçeği

uçuruma doğru sürüklenirken uzanan elleri çevirdim teker teker

düşlerimi öldürdüm kendi hayallerimin katiliyim

yoksul geçen zaman  zengin bir yüreğe eş değer zannettim

o yüzden güvendim helale sebat ettim şükrettim

başladığım yerden de çok gerideyim ama olsun..

 

 

hayallerim vardı benim

vazgeçebilseydim eğer nesteri vurabilseydim korkusuzca geceye

eminim ki güneş karanlığı savururdu

ben kendimden korkmasaydım eğer gözlerimdeki ışık yol gösterirdi

bir avuç dua edilseydi şayet ümide yolculuğa çıkabilirdim

 

 

şahlandı  kelimelerim birer birer

verdiğim sözler mühürledi dudaklarımı

HAYAT…

kaldığım yerden mi yoksa herşeyin üstüne tek bir çizgi mi?
Hasan GÜLÇAY

Share
1024 Kez Görüntülendi.
#

SENDE YORUM YAZ

10+8 = ?

Güvenlik Kodu * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

UA-36507442-2